Shade of green

Pierce the Veil – Caraphernelia (music tweet 459)

Owl City (voorprogramma Lights) | 23 februari 2010 | Melkweg

Halverwege november werd bekend dat Owl City naar de Melkweg zou komen. Alleen de diehard emo/synthpopliefhebbers kochten een kaartje voor dit intieme concert in de kleine zaal. Maar in december liep het plotseling storm met de kaartverkoop, doordat Owl City in de hitlijsten stond met het nummer Fireflies. Het concert werd dan ook verplaatst van de kleine zaal naar de Max en was binnen een paar dagen uitverkocht. Opeens waren de emokids in de minderheid. De grootste groep bestond uit verlegen game nerds…

Lights (c) Marleen de Roo

Lights
Lights is ook een verlegen game nerd. Ze heeft een verslaving voor World of Warcraft, waar vaak naar gelinkt wordt in haar liedjes. Maar met haar lange bruine haren, prachtige ogen en slank postuur, weet ze ook buiten het vituele web de jongens te overtuigen. Vooraan staan dan ook vooral jonge jongens die tegen haar opkijken. De grootste groep mensen heeft echter nog nooit van haar gehoord. Zonde, want haar zoete synthpop is een lust voor de oren. Haar teksten zijn beeldend en emotioneel. Haar creativiteit is grenzeloos, zo maakt ze haar eigen videoclips en tekeningen. Maar deze tomboy is ondanks haar talenten net zo verlegen en lief als de jongens die meezingen: “Lions make you brave. Giants give you Faith. Death is a charade”

Owl City
Adam Young is ook al zo’n verlegen mannetje. Hoewel, dat is waarschijnlijk slechts een show, want ergens druipt de arrogantie er bij de jongen af. De zoete synthpop van Owl City kende een hoogtepunt met de single Fireflies en ook de single Vanilla Twilight is prachtig om te horen. Helaas kent de rest van de set precies hetzelfde recept, keer op keer herhaald. Na 4 keer een zoetsappig synthpop liedje te horen is het genoeg geweest. De halve zaal loopt een beetje te morren. Jammer, want de band probeert met tientallen instrumenten en een prachtig lichtspel een schitterende show neer te zetten. Helaas is er maar een woord die dit concert kan omschrijven: saai.


Owl City (c) Marleen de Roo

read comments (1)

Fightstar (voorprogramma Inme) | 20 februari 2010 | SugarFactory

Kort, hard en intiem. Nee, dit artikel gaat niet over seksuele handelingen, maar over het concert dat de posthardcore band Fightstar op zaterdag 20 februari in Amsterdam gaf.

De zaal van de Sugar Factory is prachtig en klein. Hoewel de zaal nog lang niet vol is, geeft de grootte van de zaal meteen een intieme sfeer. De bezoekers staan dicht bij het podium en dicht op elkaar, waardoor er veel spontane gesprekken worden gevoerd. Er ontstaat meteen een enthousiaste ambiance, waar de bands van de avond handig op in spelen. Of beter gezegd: gebruik van maken.

In het voorprogramma staat InMe. Ondanks dat de band in het voorprogramma staat, hebben de heren veel meer ervaring dan Fightstar. Al jaren presteert Inme constant met hun alternatieve rock. De set is prima, maar weinig spannend. Alleen de laatste single, Single Of The Weak, blijft lang hangen. Zelfs als je maar één keer het refrein hebt gehoord, kan je het stuk meezingen. En daar heeft het publiek ook wel zin in. “What’s that shit on the radio?” wordt er massaal geschreeuwd.

Gitarist Alex Westaway van Fightstar (c) Marleen de Roo

Nu niet twee keer knipperen met je ogen… De set van Fightstar is kort, erg kort. Nog voordat de fans een beetje lekker kunnen meespringen en zingen, vertrekt de band alweer backstage. Met drie albums in de hitlijsten toch echt wel over een ‘bekende’ band spreken, maar toch speelt Fightstar vanavond nog korter als tijdens het voorprogramma (met één EP) van Taking Back Sunday in 2005.

In hoog tempo speelt de band vooral de hardere nummers van het eerste album. Voor de vorm worden er nog een paar singles van het nieuwste album aangedragen. De echte fans zullen in hun enthousiasme en door de intieme sfeer niet eens merken dat het concert ‘slechts’ drie kwartier duurt. En ach, wie kan er kwaad worden op een band die in zo’n hoog tempo, toch de kwaliteit van de nummers weet te kunnen waarborgen. Dat is ook een gave.

Een blik op de setlist leert ons dat er zelfs drie hele nummers zijn geschrapt. Wellicht overbodig te zeggen dat er geen toegift is…